سلاح ها وابزار رزمی این رشته،اسامی وشکلهای مختلف خاص خود را دارند ولی در دو چیز با هم مشترک هستند

* دفاع « اوکه » *حمله « تسوکی »

در بکارگیری سلاح های رزمی،تکنیکهای بیشماری وجود دارد که هنر جو با گذشت زمان «سوگی» و تمرین و ممارست می تواند به کمالی از این هنر برسد که از تمامی سلاح ها استفاده مطلوب را ببرد.در قرن حاضر سلاح های سنتی شکل تازه ای پیدا کرده اند ودر بین افکار عمومی کار با سلاح به معنی نمایش مهارت هاست.ولی در نینجارنجر جدا از نمایش تکنیک ها منحصر به فرد واجرای فنون زیبا هدف دیگری دنبال می شود و آن اعتقاد به این مطلب است که سلاح و ابزار عضوی از بدن است و باید روحی در آن بیدار شود تا هنر به کمال برسد.

حفظ و آرامش ،برخورداری از وقار،داشتن تعادل و خلق حرکتهای انفجاری به انسان عظمت و به تکنیک که نمایش می دهد شکوهی خاص می بخشد در فنون سلاح در نینجارنجر از روش «نرمی و سفتی» استفاده می شود.

تعادل موهبتی بزرگ واساس قانونمندی حاکم بر رزم انفرادی است چرا که مقصود همه سبکها هنر های رزمی اصیل وارستگی وتعالی روح است نتیجتا هوشیاری از هدف های خیلی مهمی در تمرینات کوبودوجوتسو نینجارنجر به شمار می آید.

در این قسمت به تفکیک وتسریع این سلاح ها می پردازیم وبه زیر مجموعه انها اشاره می کنیم ولی در مورد تاریخچه ویا نوع کاربرد های سلاح ها داده نمی شود چون توضیح در مورد این سلاح ها هرکدام یک کتاب مجزا لازم دارد.

 

سلاح بو (چوب) 

یکی از مهمترین سلاح ها برای یک نینجا ، بو یا چوب می باشد. که در حدود ۶ پا طول دارد و معمولا از چوبهای سفت و یا نی خیزران و تو خالی ساخته می شود.یکی از علل تو خالی بودن این سلاح این است که ضربات نینجا حالت شلاقی پیدا کند و

 

سلاح نانچیکو

 

 
نانچکو (Nunchaku)  یا نانچیکو متشکل از دو تکه چوب سخت که توسط طناب یا زنجیر به هم متصل شده است شکل کرفته است . در گذشته وحال این سلاح جزوه ابزار کشاورزی بشمار می رفت.
هرچوب نانچاکو را فک گویند و این فک از سه قسمت بالا